Blog post

Afvallen | Het verhaal achter de kilo’s

8 september 2017

Deze blog staat al twee maanden klaar in mijn concepten. Ik vind het lastig om dit te delen, ook al ben ik al heel ver in het proces. Deze blog heb ik geschreven toen ik het heel zwaar had. Ik was emotioneel en wilde even mijn ei kwijt, ik sloeg het bericht op als concept en heb er na dat ik hem heb opgeslagen nooit meer naar gekeken. Vandaag wil ik met een kleine twijfel toch delen met jullie

Zoals jullie misschien gemerkt hebben heb ik mijn levensstijl, mijn voedingspatroon veranderd, waardoor ik uiteindelijk ben afgevallen. Ik ben nu inmiddels al 13,5 kg kwijt en dat is iets wat ik nooit had verwacht te bereiken. Ik heb mijn doel nog niet bereikt, maar ik wil doorgaan. Terug kijken en reflecteren is een kracht, evenals het delen van de moeilijkste momenten. Ik heb het verhaal van drie maanden geleden niet veranderd, aangepast of herschreven. Je kunt het hieronder lezen.

Mijn verhaal achter de kilo’s (geschreven op 2 juni 2017)

Deze maand ben ik begonnen met een gezonder leefpatroon, zodat ik gewicht ga verliezen. Als een echte emotie-eter is het voor mij nooit echt moeilijk om een lekkere zak chips weg te werken, als ik even niet lekker in mijn vel zit. Daarnaast ben ik ook een stresseter, een vervelingeter en een gezelligheidseter. Ik ben dol op eten en vooral op het eten die niet erg gezond is voor het lichaam. Vandaag deel ik mijn verhaal achter de kilo’s en hoe het al die jaren mijn leven heeft beïnvloed.

Als zolang ik het mijzelf kan herinneren heb ik lichte overgewicht gehad. De meeste jaren was ik niet echt dik, maar mager was ik ook niet. Het is zwaar om als jongere altijd gepest of beoordeeld te worden, omdat je geen maat 36 draagt, maar een maatje 40/42. Nu ben ik met mijn gewicht nooit echt gepest, gepest geweest, maar ik kreeg wel regelmatig nare opmerkingen naar mijn hoofd. Dingen zoals ‘bolletjepretvet’, ‘zeekoe’ of ‘niet gaan zitten, want dan stort ie in’  is niet bepaald leuk om te horen.

Jarenlang heb ik een redelijk stabiel gewicht gehad. Ik schommelde altijd tussen kilo’s in, maar ik kwam niet heftig aan. Totdat ik in februari 2015 de diagnose Coeliakie kreeg en glutenvrij moest gaan eten. Eigenlijk bleef ik hetzelfde eten als voorheen, alleen verving ik alle glutenvolle producten voor glutenvrije producten. In de glutenvrije producten zitten nu eenmaal veel meer suikers en calorieen, waardoor ik veel meer binnen kreeg. In die tijd lette ik daar niet zoveel op. Daarnaast herstelde mijn darm zich weer, waardoor ik voedingsstoffen zoals vetten ook weer opgenam. De gewichtstoename bleef maar toenemen en uiteindelijk was ik na twee jaar ongeveer 25 kilo aangekomen. En droeg ik geen maatje 40/42 meer, maar een maat 46/48.

Mijn gewicht heeft mij altijd onzeker gemaakt. Vooral in nieuwe omgevingen, waar mensen mij niet kennen. Want ik kan wel zeggen, dat het mij niet interesseert wat andere vinden, maar dat interesseert mij namelijk wel. Ik wil niet dat ik aangesproken wordt met ‘dat dikke meisje’. Lekkerder in mijn vel zitten dat is het hoofddoel, mijzelf prettig voelen in mijn lichaam en trots zijn op mijzelf. In mijn hoofd heb ik wel een doel wat ik wil wegen, namelijk het gewicht wat ik woog voor mijn diagnose en dat betekent dat ik ongeveer 25 kilo moet afvallen. Als ik dat ben afgevallen ben ik nog steeds te zwaar voor mijn lengte, maar voel ik hoogstwaarschijnlijk wel lekkerder in mijn vel.

Mijn gezondheid vind ik ook belangrijk. Ik heb vrij zwakke gewrichten en eigenlijk altijd wel pijn. Dit heb ik al sinds ik een meisje ben van een jaar of acht, toen ik er voor het eerst mee naar de huisarts ging. Toen had ik alleen last van mijn kniegewrichten. Nu heb ik onderhand last van mijn enkels, mijn heupen, mijn schouders en mijn polsen. Het wordt ook tijd dat ik dit bij mijn komende gesprek met mijn mdl-arts aankaart, maar ik ben bang dat ze het gelijk de oorzaak op mijn gewicht gaan leggen, terwijl dit al jaren een probleem is.

De strijd tegen de kilo’s zal een strijd voor het leven zijn. Ik hou van lekker eten en ben nu eenmaal vatbaar om sneller aan te komen. Dit betekent dat ik gewoon altijd moet blijven opletten wat ik wel en niet kan eten.

14 weken later.

Half met tranen in mijn ogen zit ik terug te lezen. Want drie maanden later, 14 weken op precies te zijn is er ontzettend veel al veranderd, maar ben ik er nog steeds niet. Ik heb trouwens wel bij de mdl-arts mijn klachten besproken, maar ik werd niet serieus genomen. De pijn in mijn gewrichten is redelijk minder geworden, maar dit komt ook mede doordat ik van de zomervakantie veel gewerkt heb en veel gelopen heb. Ik hoop dat dit nog minder wordt als ik nog meer afval.

Ik vind het nog steeds lastig om mijn huidige gewicht te delen, het maakt mij nog steeds onzeker en ik voel mij er nog steeds niet prettig bij als iedereen het weet. Er hangt dan toch een soort taboe op lijkt het wel. In de acceptatiefase zit ik nog niet echt.

Ik heb wel al gewonnen, weet je dat. Ik zit voor 400% lekkerder in mijn vel, voel mij een stuk zelfverzekerder en pas steeds meer kleding uit mijn kledingkast. De broek die ik nu aan heb (maat 46) is veel te groot en mijn broeken in maat 44 beginnen ook al wat ruimer te zitten. Mijn eerste doel is bereikt. Want ik ben trots op mijzelf en zit lekker in mijn vel, dat was het mooiste wat ik kon bereiken.

Mijn afvalproces is redelijk te volgen geweest. Ik heb zoveel lieve, steunende en inspirerende berichten gehad en daar wil ik iedereen voor bedanken. Het motiveert mij om verder te gaan en mijn doelen te bereiken <3

12 Comments

  • Hanneke

    25 oktober 2017 at 12:18

    Schrijven vanuit je emotie is het mooiste om te lezen. Heel veel respect voor jou!

  • elke

    25 oktober 2017 at 10:57

    Wat een inspiratie, echt respect!

  • Sherr

    13 oktober 2017 at 20:42

    Heel mooi geschreven goed dat je het durft! Je gaat het halen.

  • Fleur

    13 oktober 2017 at 18:59

    Je mag zeker trots zijn op jezelf! Ga zo door en onthoudt dat het cijfertje niet belangrijk is, maar hoe je jezelf voelt
    Fleur onlangs geplaatst…Bloggerstour in Westland, de best bewaarde plekjesMy Profile

  • kimberley

    16 september 2017 at 12:46

    Wauw, goed bezig hoor!! Mooie blog!

  • Robin

    9 september 2017 at 21:46

    Wat goed dat je dit deelt! Je bent super goed bezig! Wel naar dat je de gewricht klachten niet serieus wordt genomen… Hopelijk wordt het minder als je nog wat afvalt, zo niet proberen door te drammen bij die arts. Altijd ergens pijn hebben lijkt mij verschrikkelijk!

  • Annemae

    9 september 2017 at 12:55

    Ik ben zo trots op je Tes! Diepe buiging voor je grote doorzettingsvermogen!
    Annemae onlangs geplaatst…Hotspot | Zaal 4My Profile

  • Samantha

    8 september 2017 at 21:56

    Ooooh lieve, dappere Tessa! Wat ontzettend stoer van je om zo’n bericht te delen. Het laat niet alleen je kracht, maar ook je persoonlijke vooruitgang zien. Ik ben zo trots op je, je doet het zo goed! Keep your head up girl! <3
    Samantha onlangs geplaatst…Wishlist Esprit voor het herfstseizoenMy Profile

  • Joyce

    8 september 2017 at 13:30

    Je bent echt super goed bezig, Tessa! 🙂 Ik ben trots op je! Mooi en kwetsbaar dat je zo je verhaal durft te delen. Zet hem op, topper!
    Joyce onlangs geplaatst…Smakelijk! | San Marco | Apple crumble sweet pizzaMy Profile

  • Carolien

    8 september 2017 at 12:49

    Je hebt al super veel bereikt! Eigenlijk best herkenbaar dat de mdl arts je niet serieus neemt. Ik loop al een aantal jaren met gewricht & spier klachten en toen ik dat aangaf bij de mdl zei ze ook heel serieus tegen mij dat dit iets was waar zij niets mee kon en hier ook niets aan ging doen. Door de prednison ben ik totaal 15kilo aangekomen. En ook al ben ik nu precies op mijn streefgewicht, voel ik mij totaal niet prettig in mijn lijf. Helaas kan het zo’n 3maanden duren voordat alle vocht uit mijn lijf is (omdat het medicijn dan ongeveer uitgewerkt is). Maar meid, trek je vooral niet te veel aan van wat anderen zeggen dat probeer ik ook niet te doen. Ook al zijn het af en toe flinken steken in je rug.
    Liefs
    Carolien onlangs geplaatst…Hands of my chocolate – 2 nieuwe smaken!My Profile

  • Noortje

    8 september 2017 at 12:18

    Ik ben super trots op je Tessa! Ik herken mijzelf heel erg goed in je verhaal.
    Je ziet er echt super goed uit en ik weet zeker dat je het gaat halen!

  • Eke

    8 september 2017 at 10:26

    Heel stoer dat je zo’n kwetsbaar verhaal durft te delen! Ik vond dat je er al prachtig uitzag, maar je ziet er echt stralender uit. Heel krachtig!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Vorige Volgende
%d bloggers liken dit: